اثیری

هر آن چه که هستی , بهترینش باش...

اگر نمی توانی بلوطی بر فراز تپه ای باشی ...

بوته ای در دامنه کوهی باش...

ولی بهترین بوته ای باش که در کنار راه می روید ...

اگر نمی توانی درخت باشی , بوته باش ...

اگر نمی توانی بوته ای باشی , علف کوچکی باش ...

و چشم انداز کنار شاهراهی را شادمانه تر کن ...

اگر نمی توانی نهنگ باشی , فقط یک ماهی کوچک باش...

ولی بازیگوش ترین ماهی دریاچه !!!...

همه که ما را ناخدا نمی کنند , ملوان هم می توان بود...

در این دنیا برای همه ما کاری هست ...

کارهای بزرگ و کارهای کمی کوچک تر ...

و آن چه که وظیفه ماست , چندان دور از دسترس نیست...

اگر نمی توانی شاهراه باشی , کوره راه باش...

اگر نمی توانی خورشید باشی , ستاره باش...

با بردن و باختن اندازه ات نمی گیرند...

هر آن چه که هستی , بهترینش باش...

 ((اگلاس مالوچ))

در این چند بیت زیبا ، دنیایی حرف نهفته است ... تو میتونی هر جایی که باشی بهترین باشی ... ممکنه از نظر خودت کار کوچکی داری انجام میدی اما مهم اینه که بهترین باشی ...

نوشته شده توسط نازنین جمشيديان در چهارشنبه 1387/10/25 ساعت 6 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت