اثیری

در دفتر سوم مولانا اشعاری خواندم که در آن ریشه ی بسیار شکست ها را عجله کردن می دانست ، ذکر آن را در اینجا خالی از لطف ندیدم .

در ابیات اولیه بیان می کند که شخصی به محضر پیامبر میرسد و می گوید که من در خرید و فروش همیشه دچار زیان می شوم و از ایشان راهنمایی می خواهد :

آن یکی  یاری پیمبر را بگفت                      که : "منم در بیع ها با غبن جفت

مکر هر کس کو فروشد یا خرد                   همچو سحر است و ز راهم میبرد"

پیامبر در جواب این فرد می فرمایند که در جایی که احتمال گول خوردن تو وجود دارد با خود شرط کن که 3 روز صبر کنی .

گفت : "در بیعی که ترسی از غرار            شرط کن سه روز خود را اختیار

که تانی هست از رحمان یقین                  هست تعجیلت ز شیطان لعین "

مولانا در ادامه ی این صحبت بر طبق اصل همیشگی که فهم مسائل را با تمثیل آسان می کند به ذکر چند مثال می پردازد :

پیش سگ چون لقمه ای نان افگنی           بو کند ، آن گه خورد ، ای معتنی !

او به بینی بو کند ، ما با خرد                     هم ببوییمش به عقل منتقد

نوشته شده توسط نازنین جمشيديان در سه شنبه 1387/01/27 ساعت 6 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت