در اینجا به ذکر ابیاتی از   مولانا  در  بیان این مطلب می پردازم  که در رسیدن

 به هدف و پیشرفت در زندگی اصل مهم و بدون انکار ، داشتن توکل به خداوند

و امید به گشایش در کارها توسط اوست .

در بخش اول به این نکته اشاره میشود که یک تاجری که قرار است بر کشتی

 بار نهد حتما به خداوند توکل کرده که این کار را انجام می دهد زیرا او خود

نمی داند که در این  سفر نجات یافته است یا غرقه .

و در بخش بعد حرف های یک تاجر را بیان می کند که چون توکل به خدا نکرده ،

 در شک افتاده و می گوید من تا ندام حالم چگونه است و آیا سالم به مقصد

 میرسم یا خیر ، پس  سوار کشتی نمی شوم .

در اینجا مولانا بیان می کند که این شخص هیچگاه بازرگان نخواهد شد زیرا

 "ترسنده طبع  و شیشه جان"  است و در کارش نه سودی می کند و نه زیان .

اما در بیت بعدی می گوید  چرا این شخص هم،  زیان کار است زیرا  فردی است

 " محروم و خوار " .

در این ابیات دیدید که چه زیبا و در مثالی روشن مولانا نقش توکل و امید به خدا را

در پیشرفت هر فرد بیان کرده است .


 

نوشته شده توسط نازنین جمشيديان در دوشنبه 1386/11/22 ساعت 7 بعد از ظهر موضوع | لینک ثابت